Dag 1 voelt als drie dagen

Hallo lieve allemaal. 

Vannacht om kwart over 3 ging de wekker. Om vier uur in de bus. Behoorlijk slaapdronken nog. Op Schiphol was ik toch wel heel blij met de assistentie. Dat ik in een rolstoel werd rondgereden voelde prima. Even langzaam starten. Toen het vliegtuig was volgeladen, echt vol, moesten we nog ruim een halfuur wachten. De bagage moest herverdeeld worden. Beetje overbelast. Uiteindelijk de lucht in en mijn ogen dicht. Totdat het ontbijt kwam. Croissantje met kaas, fruit en een yoghurtje. Weer even mijn ogen dicht. Als we aankomen blijken er twee chauffeurs op ons te staan wachten. Maartje overtuigd ze dat 1 chauffeur genoeg is en we worden vlot naar ons hotel gebracht. Vierduizend treden naar boven, toch maar weer een verdieping lager en dan kunnen we relaxen. Koffer even herverdelen en dan de straat op. Wij vinden het tijd om te lunchen. 

We pikken onderweg een gezellige prater op en ik nodig hem uit om mee te eten. Heb gelijk een armbandje voor Jeannine geregeld. En we kopen wat baby voeding voor zijn zoontje. Condooms te duur? Moeder van zoontje zit nog op school en papa verdient niets. En de melk is hier echt schreeuwend duur. 

Tijdens het eten kunnen we nog wat mee krijgen van de voetbalwedstrijd. Dat ze met 0-0 gelijk spelen tegen Spanje wordt hier gevierd als een overwinning. En eerlijk gezegd, dat is het ook wel. Jong en oud lopen in voetbalshirts rond. Heel veel lawaai en feest!

Mijn benen slapen al een beetje. Denk dat het weinig dansen wordt vandaag. 

Dikke knuffels en voor degenen die het op prijs stellen, een dikke KUSSSS. 

Alita