Dagje op pad.

Hallo allemaal, 

Gisteren niet geschreven en wel heel veel gedaan. Ik laat de chronologische volgorde maar los. We hebben met Victor, de baas van ons hotel, een prachtige route gereden. De verschillen met Europa en Azië zijn groot. Het verkeer is rustig. Bijna geen motoren en ook geen fatbikes. Geen chaos. Echt rustig. We eten pannekoeken uit een koffiefilter. Sorry, heb geen foto. Maar stel je voor dat je een pannekoek in vieren vouwt en dan met de punt naar beneden in het koffiefilter steekt. 

Maartje snorkelt met schildpadden. Ik blijf op de boot. De spullen waar mee gewerkt wordt zijn van hele slechte kwaliteit en ik ben nog steeds aan het hoesten en snotteren. Even geen risico nemen. 

De wind jaagt over het eiland. En als we het hoogste punt van Sao Vicente bereiken is het mistig en koud. 

In de avond gaan weer lekker uit eten. Ik was voorbereid op bonen rijst en vis. Het wordt aardappelpuree van zoete aardappel en tonijn in een korstje met sesamzaad. Om te onthouden. Op de weg terug weet ik een taxi aan te houden die na vier meter wordt gestopt door een politiecontrole. Na tien minuten wachten besluiten we maar uit te stappen en terug te lopen. Het lopen gaat steeds beter maar ik kies toch voor bergje af lopen. Vals plat klimmen is best zwaar. 

Toppunt van vandaag was met de ferry naar Santa Antao. Ruige zee. Vaartijd is 1 uur. De boot lijkt wat op de enkeldekker uit Breskens. Hier worden blauwe kotszakjes uitgedeeld die door aardig wat mensen worden gebruikt. Toch blij dat ik zee benen heb. 

Het hotel waar we nu zijn beland is heel mooi gelegen. Uitzicht op zee en het zoutwater zwembad. Wij zijn tot nu toe de enige gasten. De kamers zijn rond en schoon. 

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen, een dikke KUSSSS 

Alita