Ze zijn er nog

Hallo lieve allemaal, 

Helemaal happy vandaag. Voor het eerst deze reis lieten de eekhoorns zich zien. Het was een mooi gezicht zo bij zonsopgang. Heerlijk koel buiten. Ze spelen in de bomen naast de ingang van ons hotel. 

Ik was heel vroeg wakker vandaag. Ik dacht dat het 6 uur was en wilde al gaan douchen. Ik besef dat het nog wel heel erg donker is. Als ik dan, gewoon voor de zekerheid, nog een keer mijn horloge raadpleeg zie ik dat het half twaalf is. Dat is wel een cadeautje. Ik mag lekker nog een paar uurtjes slapen. Stel me voor dat ik om middernacht op het strand zou staan. 

Om 7 uur koffie en kletsen alsof er niets gebeurd is. En rond 8 uur terug naar de ziekenboeg. Guust is al op. Nog niet helemaal wakker. Zijn bloeddruk is weer aan de hoge kant. Ik geef de resultaten via WhatsApp door aan dokter John. Binnen 5 minuten reageert die al. Doorgaan met de medicijnen en vooral blijven appen. Die man slaapt nooit volgens mij.  We maken de afspraak dat er donderdag om 9 uur opnieuw bloed wordt afgenomen. De laboranten van een speciale kliniek komen naar hier en dan kunnen we op vrijdag de uitslag hebben. 

Heel voorzichtig maken we plannen om ook buiten het hotel iets te gaan ondernemen. Misschien Kerobokan beach? Waar de katten de vis net niet van je bord eten? Waar de sambal heet is en er ook groenten op je bord komen? 

Maar eerst is het plan om lekker in het zwembad te hangen. Boek lezen en gelukkig zijn. We zijn heel snel tevreden. Ik heb gisteren een paar uurtjes voor mezelf gepakt. Dat verdient een vervolg vandaag. 

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita