Als alles anders gaat

Hallo lieve allemaal, 

Dit wordt een moeilijk verhaal. Ik ga proberen het zo kort mogelijk te houden. Ik denk dat er veel lezers zullen zijn die zich afvragen wat er de laatste dagen hier aan de hand is. Geen bericht=goed bericht? In dit geval niet echt. 

Op dinsdagavond rond half zeven begon de ellende. Guust kreeg een bloedneus. Als een rivier stroomde het bloed uit beide neusgaten en uit zijn mond. In no time was de badkamer veranderd in een horror scène. 

Omdat ik dit in Nederland al twee keer had meegemaakt wist ik aardig goed wat te doen. Twintig minuten dicht knijpen was niet genoeg. Het bloed bleef stromen. En laat ik deze keer nou geen tampons bij me hebben...

Één van de dames van het hotel rijdt naar de apotheek om tampons te halen. Razend duur hier. Je betaalt voor 8 stuks de hoofdprijs van 7,80 euro. Ik prop in beide neusgaten een tampon en met een handdoek om zijn nek wordt Guust naar het ziekenhuis gereden. 

De dienstdoende arts vindt mij heel slim met deze oplossing. Zoiets had hij niet eerder gezien. Als hij één tampon verwijdert om te checken hoe de situatie is stroomt het bloed nog steeds als een rivier. Ik heb nog 6 tampons over. 

Bloedonderzoek gaat hier heel snel. Binnen een uur is de uitslag binnen. Een behoorlijk tekort aan trombociten. Infuus erin. Ik bereid me voor op een lange nacht. Ik mag op het bed ernaast blijven "slapen". 

De volgende ochtend is er een kleine verbetering in de bloed uitslagen. De arts beseft dat wij toch wel heel graag terug willen naar het hotel. We maken de afspraak dat hij tweemaal per dag bij ons op bezoek komt. Hij regelt vervoer voor ons en we mogen terug. 

De badkamer is schoon. Het bed is opgemaakt. Voordat we het weten is het alweer avond. En daar is dokter John. Met twee verplegers. Compleet met infuus standaard. Bloeddruk is nog steeds te hoog. Het laboratorium wordt voorzien van opnieuw twee buisjes bloed. De dokter stuurt mij via WhatsApp de uitslagen door. Het lijkt een kleine verbetering zien. Heel klein, dat wel. Met een knuffel van de dokter en de belofte dat hij 's morgens en 's avonds terug komt beginnen we weer aan de nacht. 

De tampons knip ik doormidden om zo te zorgen dat Guust kan drinken. Eten mag hij wel maar alleen yoghurt. Met honing. Het is een lange nacht. Ik bestel voor de lunch kippenbouillon voor Guust als hoofdgerecht. 

Inmiddels zijn we honderden euro's armer want elk bezoek moet direct worden afgerekend. De pinautomaat hebben de verplegers ook bij zich. 

Er valt nog heel veel te vertellen maar dat komt later nog wel. Ik heb mijn koffie op het strand op. Ik moet weer aan het "werk". Hopelijk zet de verbetering door. 

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita.