De voorlaatste en laatste dag

Hallo lieve allemaal, 

Maartje zit naast het zwembad te werken. Ik ben op het balkon neergestreken. Even overdenken wat me gisteren is opgevallen. Bijvoorbeeld dat ik op dit en het vorige eiland zo weinig vogels zie. Ook bijna geen kippen. Geen kuddes loslopende honden en katten. Drie koeien, één varken, dood dan wel. Vier ezels en een stuk of vijf geiten. De eilanden zijn schoon, zeker vergeleken met Azië. Er wordt veel suikerriet verbouwd. 

Onze chauffeur van de laatste twee dagen laat ons een distilleerderij bezoeken. Hier worden drankjes geproduceerd die ook geproefd kunnen worden. Maartje is dapper genoeg om het te proeven. Als ze me verteld dat alles wat ze proefde naar jenever smaakt weet ik dat ik een goede keuze heb gemaakt om niet te proeven. 

Zowel Sao Vicente als Santa Antao zijn eilanden die voor 90 % bestaan uit rotsen en steen. De lucht is droog en de wind waait de hele dag. Het regent ongeveer 3 maanden per jaar. De rest van het jaar worden de rivier beddingen gebruikt als wegen. Of als plek om de geiten te parkeren. 

Het is een prachtige bestemming om een korte vakantie te houden. En eerlijk gezegd heb ik niet het gevoel dat dit mijn nieuwe favoriete eilanden gaan worden. Ik mis de chaos en de glimlachen. 

De huizen hebben geen dakgoten.  Ook zoiets wat me nu opvalt.

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita