Haan in bad

Hallo lief Nederland,

Mijn luxe, echt super de luxe, eind van deze reis is nu echt begonnen. Ik ben gisteren door Adek en Suci in Tabanan geparkeerd. Onderweg nog even een nasi bunkus gegeten. Op een verlaten parkeerplaats. Adek had geen zin om in een warung te zitten. Dan is bestellen van een hapje eten verpakt in vetvrij papier (met nietjes dichtgemaakt) de beste optie. We hadden geluk dat de regen was ingeruild voor een waterig zonnetje. Uitzicht op een snel stromend riviertje. 

De laatste 10 kilometer of zo is een toeristische route. Alita heeft Maps open en leest voor. Over bruggetjes die net iets breder zijn dan de auto en over weggetjes die net iets smaller zijn dan de auto. 

En dan mijn hotel. Een paradijs aan zee. Kamer met uitzicht op de oceaan. Als Adek vertrekt ben ik alleen. Het voelt goed. Ik heb de juiste beslissing genomen. De afgelopen dagen heb ik zoveel heerlijke mensen ontmoet. En deze keer vooral gasten van het hotel. We hebben eindeloos gepraat over 1001 verschillende dingen. En ook heel bijzonder was dat het allemaal solo reizende vrouwen waren. Ik hoor jullie denken. "Dat is zo 'niet' Alita. Ik ben niet zo van de contacten met vrouwen. Dat is na de laatste dagen wel bijgesteld. Vrouwen zijn toch leuker dan ik dacht. Nooit te oud om te leren. 

Het is hier nu donderdag. Geen plannen en geen afspraken meer. Of toch eentje nog. Massage op zaterdag. Voordat ik vertrek. Gaan jullie er maar vanuit dat dit de laatste krant is. Ik hoop dat jullie je abonnement verlengen. Ik zal zeker terug komen. Al is het maar om uit te vinden of de haan heeft gewonnen. De haan die liefdevol in een emmer sop is gewassen als voorbereiding van zijn gevecht later die dag.

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita