Condoleance bezoek

Hallo lief Nederland, 

Als ik vanmorgen op de normale tijd mijn deur open is het nog maar 26 graden. Heerlijk fris. Het is half zes. Even stretchen, ik word langzaam wakker. Boven mijn hoofd spelen twee vleermuizen. Mijn gedachten dwalen af naar gisteren. 

Toeval of niet? Ik ben eind van de middag naar het strand gelopen. Klets wat met mijn kennissen en drink samen een knalroze mixed juice. Indo's houden van kleur. Of het nou kroepoek of een drankje is maakt niet uit. Het oog wil ook wat. Dat mijn oog vervolgens valt op een overwegend zwarte jurk is geen toeval. Die heb ik vanavond nodig voor het condoleance bezoek. Alita en Suci komen ook nog even naar het strand. Als Suci even naar huis terug rijdt om mijn helm te halen bestellen Alita en ik een pizza. To be delivered. We delen met zijn drietjes deze pizza. 

Het begint al donker te worden en Suci wordt onrustig. Ze wil naar huis. Rijden in het donker over ons zandpad is nog steeds een issue. De geesten of spoken of hoe je het ook wilt noemen jagen haar angst aan. Het wordt inmiddels tijd om me te douchen en aan te kleden voor het condoleance bezoek. De villa jaya familie rijdt samen. Ik bij Adi, Putra's zoon, achterop. Hij rijdt een enorme motor en daarop komen is niet simpel. Gelukkig hebben de massages die ik om de dag neem wel effect. Soepel als een jonge hinde klim ik achterop. Richting Kaliasum. De jurk rond mijn benen gevouwen. Ik met helm. Adi zonder. Hij draagt een traditionele hindoeïstische muts. Dit hoofddeksel beschermt als een helm denkt hij. Ik niet. Als we bij Ngurah's huis aankomen lijkt het niet te verschillen van een hindoeïstische ceremonie. Zelfs Ngurah, een christen, loopt gekleed als hindoe. Hij ziet ons aankomen en voordat ik een passend antwoord op de vraag "wanna see my dad" kan formuleren word ik bij de arm meegetrokken naar een witte ruimte waar papa in een witte kist ligt opgebaard. Onder een kanten deksel. Een vredige oude man, met glimmend gepoetste schoenen en een stropdas om het magere nekje. Blauw. Ik voel vooral veel liefde. Ik zeg tegen Ngurah dat het zo goed is. Hij is samen met zijn vrouw die een maand terug is overleden. Ik krijg kippenvel als ik hoor dat hij 85 is geworden. 

We drinken thee en eten super zoete koek. Een prachtige mengelmoes van religies babbelt en zingt met de muzikanten mee. Christelijke liedjes want ik herken het woord Jezus herhaaldelijk. Wat de tekst verder inhoudt weet ik niet. Rond half negen brengt Adi me terug. Ik voel de aanwezigheid van Hennie zo sterk. Ze vraagt me, in mijn hart, aan Adi te zeggen dat ze zo trots op hem is. Ik zeg hem dat en ik zie een glinsterende traan in zijn ogen. Hij mist haar ook. 

En dan slapen. Ben zo heerlijk rustig. En wordt als gewoonlijk rond vijf uur wakker. Vegertje, of is het stampertje, houdt de parkeerplaats in de gaten. Mooie gelegenheid om even te vragen hoe dat nou zit met het vegen. Blijkt dat deze werkzaamheden een uurtje vervroegd zijn. Hij moet zijn zoontje naar school brengen. En dat overlapt elkaar. Vanaf het strand zie ik een varaan twee honden van zich af schudden. Schat ruim een meter draak tegen twee honden. Draak wint. 

Tijdens het ontbijt in villa jaya ontdek ik dat het inmiddels 31 graden is. Het is prima. 

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita