Net als vroeger

Hallo lief Nederland, 

Één van mijn eerste herinneringen over het hebben van een auto dateert van 61 of 62 jaar geleden. Mijn vader had er één aangeschaft. Niet omdat hij het nodig had. Hij had makkelijk naar zijn werk kunnen lopen of fietsen. Het was een status symbool. En werd vooral gebruikt om op zondag met kinderen en oma een dagje uit te gaan. Klapstoeljes, thermoskan met koffie, tas met broodjes belegd met omelet of pindakaas en voetbal en badminton mee. We woonden in Amsterdam en via Diemen reden we naar een plekje aan de Vecht of naar de Veluwe. Bij Diemen zeurde mijn broer steevast of we er nou EINDELIJK waren. 

De zondag op Bali met mijn familie is niet veel anders. Ik ben nu wel de oma. En voetbal en badminton zijn mobiele telefoons. Adek had besloten een dagje op pad te gaan. We rijden om half elf weg en zijn rond half zeven terug. De tas met broodjes is er ook niet. Wel de thermoskan met kokend water voor de koffie of thee. Onderweg zijn genoeg warungs te vinden om iets te eten. Ik heb wat foto's van de dag toegevoegd. 

Kortom een lekkere dag samen. Rond half zeven wordt ik bij Villa Jaya afgeleverd. Met een zakje fried chicken. Voor als ik nog trek krijg.

Als ik vandaag om 8 (!!!) uur mijn kamer uitstap zie ik Cening die een dienblad banaantjes op het terras zet. Dat is voor de gasten. De vader van Ngurah is vannacht overleden. En bij elk hoogtepunt of dieptepunt wordt er gegeten. Ook voor de christelijke eilandbewoners. 

Voor nu voor iedereen een dikke knuffel en voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS 

Alita