Het is zo makkelijk
14 november 2024 - Lovina, Indonesië
Lief Nederland
Het is zo makkelijk. De dagelijkse sterretjes verzamelen. En mijn geheugen bestaat uit een aantal kreten die ik de afgelopen dagen heb gespaard. Zo geef ik mezelf om de dag een cadeautje in de vorm van een massage met uitzicht op zee. Enny, mijn nieuwe contact, haalt me op en brengt me naar haar moeder van wie ze het beroep heeft geleerd. Best bijzonder want pitjit massage wordt meestal overgedragen van vader op zoon.
Ik haal met Suci Alita van school. Ik schat dat er zeker een leger van 100 leerlingen tegelijk de school verlaat. En dat is een voorzichtige schatting. Alita vertelt me dat de slimste leerlingen in de ochtend naar school gaan. De middag school is voor de iets minder slimme kinderen. Zo wordt er goed gebruik gemaakt van de voorzieningen.
Op de terugweg van school eten we eerst een toetje. Ijsje van heel goede kwaliteit. Daarna halen we gadogado. De lunch. Als we bij Adek thuis zijn heb ik met hem een goed gesprek over zijn moeder. Zij woont nog steeds bij hem. Inmiddels ernstig dementerend. Ze slaapt op een bed op de oprit. Uitzicht op de auto. Haar plekje als ze niet slaapt is een trede van het huis. Steen. Ik krijg een idee. Wat als we eens gaan uitzoeken of ze een rolstoel kan krijgen? Dan kan het uitzicht af en toe veranderen. We rijden naar Global Village cafe. Daar wordt heel veel goed werk gedaan. Er werken uitsluitend dove mensen. En ze zijn heel actief in het werken voor fysiek beperkte mensen. Jong en oud.
Dat contact is gelegd. Nu hopen dat ze in aanmerking komt. Sommige dingen gaan snel. Gisteren zijn ze op bezoek geweest voor een interview en foto's. Nu afwachten.
Het contact met Adek is gelukkig hersteld na een paar jaar. We eten 's avonds samen met Mawel en Tanja. En het is gezellig. Ook al staat het volume van de life muziek op standje 100. Body language doet een hoop.
De eerste bestelling is uitgezet. Alita gaat op verkenning voor een laptop. Komang gaat op zoek naar traditionele honing en een boek over plantmedicijnen dat niet is geschreven in Sanskriet.
Omdat sommige dingen wat tijd kosten raad ik jullie aan verzoeken snel door te geven. Dan kan ik mijn contacten aan het werk zetten.
De dolfijnen zijn er nog steeds. Heb ik gisteren even bekeken. Deze keer alleen van boven water.
Bij mijn ochtend koffie adres rijdt zojuist een oude kennis weg op een omgebouwde scooter. De man heeft in zijn jeugd polio gehad. Liep altijd rond met krukken. Nu heeft hij een driewiel scooter en voelt zich eindelijk deel van de maatschappij.
Ik denk dat ik met dit verhaal de belangrijkste punten heb besproken. Zou jullie graag de geuren, kleuren en smaken geven. Dat laat de technologie helaas nog niet toe. Voel me heel bevoorrecht.
Voor iedereen een dikke knuffel en, voor degenen die het op prijs stellen een dikke KUSSSS
Alita
Massage. Bezoek school. Ijsje eten. Gadogado. Global Village. Boek medicijnen. Honing.
Foto’s
3 Reacties
-
Jacqueline Schoonaard- de Klerk:15 november 2024Heerlijk verslag weer 😘
-
Guust:15 november 2024Suci lust toch geen ijs ? Gelukkig weer een goede masseuse gevonden. Goed bezig👍🥰❤️❤️😘
-
Riet Heerspink Christiaansen:15 november 2024Wat een verhaal weer. Neem de masseuse maar eens mee naar Nederland. . Die hebben het het echt in hun vingers. Lieverd als je nog eens zo pop tegenkomt??? Liefs en knuffels van ons.🥰🥰😆
